ساعت شنی

قصه‌مون قصه‌ي عشقه، اگه باور نداري

مي‌توني يه شاخه گل تو گلدون دل بكاري

مي‌توني ستاره باشي توي آسمون شب

مي‌توني ماه بشي و باشي هم‌زبون شب

اما تو ستاره و ماه و خورشيد نمي‌شي

مث اون آفتاب عشقي كه مي‌تابيد نمي‌شي

مي‌توني ابر بشي تا دم صُب زار بزني

مي‌توني با خنده‌هات صد تا دلُ بار بزني

اما آخر عاقبت نداره دلبري گلم!

كاري از پيش با اين چيزا نمي‌بري گلم!

مرگ و زندگي فقط دست خداس،‌ اون مي‌دونه

كه كيُ، كجا چه‌طوري چه زموني بشونه

تو فقط بدون كه ما اومديم عاشق باشيم

نه كه واس هم روز و شب آيينه‌ي دق باشيم